دلم پاره و خط خطي شده
بس که اشتباه نوشتم و خط زدم و باز نوشتم...
من مدام از تو و برای تو مي نويسم
و تو مدام زير غلط هايم
زير تمام "بمان" ها ٬ خط قرمز کشيدي
و من هر شب هزار بار جريمه نوشتم : "نمان"
حالا بعد از تمام شدن دفترم
تو چقدر خوشحالي٬ که من ياد گرفته ام درست بنويسم
تو هيچ وقت مرا نمي بيني مانند ... که در متن هيچ وقت خوانده نمي شود
من در بي اعتنايي تو غرق خواهم شد ......
|
+| نوشته شده توسط عاطفه در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 | موضوع: |